คอลเลกชันภาพยนตร์ แต่งงานสายฟ้าแลบ

ซูหน่วน นักศึกษาสาวทำงานส่งของเพื่อหาเงินรักษาคุณย่า แต่เกิดพลาดไปมีความสัมพันธ์คืนเดียวกับเผยเยี่ยน ประธานเผยกรุ๊ป ไม่นานเธอก็พบว่าตัวเองท้อง แต่ลุงกลับจะขายเธอให้ชายแก่วัย 70 เมื่อเผยเยี่ยนรู้ว่าคืนนั้นเป็นอุบัติเหตุและเธอไม่ใช่คนใจง่าย เขาจึงรีบไปรับภรรยาและลูกกลับบ้านอย่างสมศักดิ์ศรี

กระต่ายน้อยใสซื่อกับคุณอามาดเข้ม หลินหรงจำใจแต่งงานกับฮั่วหลานโจวเพื่อแลกกับเงิน 2 แสน เขาประกาศลั่นว่าจะไม่แตะต้องตัวเธอ แต่พอเจอในผับกลับหึงโหดแย่งเหล้าเธอดื่มซะงั้น แถมประชดใส่ว่า 'กลัวคนรู้รึไงว่าแต่งงานแล้ว?' เล่นเอาหลินหรงงง ไหนตกลงจะหย่าในหนึ่งเดือน แล้วตอนนี้เขาจะเอายังไงกันแน่?

ภาคิน ชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง หลังจากต่อว่าเทพเจ้าแห่งโชคลาภ ก็ได้รับ 'ดวงตาเรียกทรัพย์' มาโดยไม่คาดฝัน เขาร่ำรวยขึ้นจากการประเมินของล้ำค่า เปิดโปงแผนการร้าย จับมือกับปัณณ์ ประธานบริษัทสาวผู้เย็นชาเพื่อต่อสู้กับศัตรูทางธุรกิจ ไขปริศนาของตระกูล ในที่สุดก็ได้เข้าใจความหมายที่แท้จริงของเทพเจ้าแห่งโชคลาภและพลิกชะตาชีวิตของตัวเอง

เมื่อซูเหมียนถูกคนรักหักหลังและได้พบลู่เจิงในคืนฝนพรำ ทั้งคู่ตัดสินใจวิวาห์สายฟ้าแลบเพื่อแก้แค้นแฟนเก่า โดยหารู้ไม่ว่าลู่เจิงแอบรักและวางแผนพิชิตใจเธอมานานแล้ว จากสัญญาวิวาห์กำมะลอจึงแปรเปลี่ยนเป็นรักแท้ ท่ามกลางความลับที่ซ่อนอยู่ สุดท้ายรักครั้งนี้จะลงเอยเช่นไร?

ชัยภพในวัย 8 ขวบ ได้รู้จักกับพิชชาที่สถานพักฟื้นแห่งหนึ่ง เธออบอุ่นและใจดี แถมมีพลังพิเศษในการเยียวยาทุกสิ่ง เป็นเหมือนแสงสว่างที่คอยส่องนำทางชีวิตเขา ต่อมาชัยภพได้เป็นผู้บริหารธุรกิจตระกูลกอบกิจ เขาปฏิญาณว่าชาตินี้จะตามหาพิชชาให้เจอให้ได้ แต่แล้วเมื่อส้มโอ คุณหนูรองบ้านวิโรจนา ถูกส่งมาแต่งงานกับเขา และชีวิตหลังจากนี้ของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราววุ่นๆ

ฉินรั่วซวง หญิงแกร่งทายาทแม่ทัพแต่งเข้าจวนโหวเพื่อรักษาเกียรติ แต่กลับถูกจ้องฮุบสมบัติ นางจึงต้องลุกขึ้นสู้! ปราบทั้งหญิงมารยาและสามีชั่ว พร้อมจับมือรัชทายาทเซียวหมิงเย่กวาดล้างคนพาล คืนความสงบสุขให้บ้านเมือง

จินตนาและวิภา เพื่อนสนิทสองคนทะลุมิติเข้าไปในนิยายโดยไม่คาดคิด โดยแต่ละคนได้กลายเป็นตัวละครต่างกัน จินตนากลายเป็นคนรักตัวแทนของสมยศ วายร้ายสายป่วยจิต ส่วนวิภากลายเป็นภรรยาผู้คลั่งรักของสุเมธ พระรองจอมเจ้าเล่ห์ ในโลกของนิยาย ภายนอกพวกเธอดูเหมือนผู้หญิงที่จมอยู่กับความรัก รักข้างเดียวและไม่ได้รับการตอบสนอง แต่ความจริงแล้วเบื้องหลังกลับใช้ชีวิตหรูหราในตระกูลมหาเศรษฐีอย่างเมามัน ใช้เงินฟุ่มเฟือยไม่ยั้งมือ สามปีต่อมา นางเอกที่เป็นรักแรกอย่างวารีกลับมา ทำลายชีวิตอันสงบสุขแบบของพวกเธอ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับโศกนาฏกรรมตามเนื้อเรื่องเดิม ทั้งสองจึงตัดสินใจใช้แผนแกล้งตายเพื่อหนีออกจากเมืองเดิม แต่สิ่งที่พวกเธอไม่รู้คือ หลังการตายของจินตนา สุเมธจมอยู่กับความสำนึกผิดและคลุ้มคลั่ง ขณะที่สมยศก็แทบจะพังทลายจากการตายของวิภา หลังจากหลบหนีสำเร็จ ทั้งสองใช้ชีวิตอย่างอิสระในเมืองจิ่นเฉิง กลายเป็นเศรษฐีนีผู้ใช้ชีวิตสุดหรู ทว่าสามปีต่อมา การพบกันโดยบังเอิญในไนต์คลับ กลับทำให้พวกเธอได้เข้าไปพัวพันกับสุเมธและสมยศอีกครั้ง การกลับมาพบกันครั้งนี้ เต็มไปด้วยความรัก ความแค้น และความสับสน ความจริงค่อย ๆ ถูกเปิดเผย และความสัมพันธ์รวมถึงชะตาชีวิตของทุกคนก็เปลี่ยนแปลงไปครั้งใหญ่

แพรขวัญ ประธานสาวแห่งเครือกรุ๊ปผู้มั่งคั่งระดับพันล้าน กำลังจะก้าวเข้าสู่ชีวิตแต่งงานกับแฟนหนุ่ม เมธา เพื่อเห็นแก่อนาคตในหน้าที่การงานของเขา เธอจึงเลือกทำตัวเรียบง่าย แอบไปรับว่าที่แม่สามีที่สนามบินอย่างเงียบ ๆ แต่แม่สามี ราตรี กลับเป็นคนเหยียดคนจนรักคนรวย เมื่อเห็นหญิงสาวแต่งตัวหรูหราที่ตั้งใจมาประจบเธออย่าง ไอลิน ซึ่งเป็นชู้ของเมธา ก็เข้าใจผิดคิดว่าเธอคือ “ลูกสะใภ้ของประธานบริษัท” ตรงกันข้าม กลับมองแพรขวัญว่าเป็นเมียน้อย และเหยียดหยามดูถูกเธออย่างถึงที่สุด

เมื่อแม่ทัพหญิงเสิ่นชิงเยว่ต้องข้ามภพมาเป็นคุณหนูตกอับและแต่งงานกับเจียงฮ่าวฉือ เพลย์บอยจอมกะล่อน ปฏิบัติการดัดนิสัยสามีประหนึ่งฝึกทหารจึงเริ่มขึ้น เธอต้องปราบพยศคนข้างกายและจัดการแม่เลี้ยงใจร้าย เพื่อทวงคืนศักดิ์ศรีให้ตัวเอง

นี่คือการแต่งงานที่เริ่มต้นจากกระดานหมากของตระกูล แต่กลับผลิบานเป็นรักเร่าร้อนลึกถึงจิตวิญญาณ เมื่อแพรวา ทนายความหญิงมากความสามารถ ผู้เฉียบคมและโดดเด่น ดุจดั่งกุหลาบงามที่มีหนาม ได้พบกับสิรภพ รัฐมนตรีผู้ทรงอำนาจแห่งจิงโจว สุขุมลุ่มลึกดั่งมหาสมุทร โชคชะตาก็ผลักดันทั้งสองเข้าสู่ “การนัดดูตัว” ที่ดูเหมือนเป็นเพียงการคลุมถุงชนทางการเมือง เธอคือกุหลาบมีหนาม บนศาลว่าความเธอเฉียบขาด บนเส้นทางรักเธอเด็ดเดี่ยว ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับเจตจำนงของตระกูล กลับต้องเก็บซ่อนประกายของตนเอง และยอมผูกพันธะหมั้นหมายกับชายที่อายุมากกว่าเธอสิบสองปี ผู้ซึ่งตามลำดับญาติแล้วอาจเรียกได้ว่า “อา”